Sprawdź:
Zobacz:
Strony: 1 ... 7 8 [9]   Do dołu
  Drukuj  
Autor Wątek:

Topowy Kącik Miłośników Hi-NRG

 (Przeczytany 87521 razy)
0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Giovanna
Forumowicz
**

Pomocna dłoń: +10/-0
Offline Offline

Płeć: Kobieta
Debiut: 2008/12/09
Wiadomości: 333



WWW
« Odpowiedz #160 : 19-10-2015 21:10:43 »

! No longer available

Shanghai Lil' Featuring Perri Halevy ‎- Groove Boy (Come To Lotus Land) (1986)
Groove Boy (Come To Lotus Land) to jedyny singiel wydany w tym projekcie.
Gościła tu Perri Halevy, o której brak jakichkolwiek informacji poza tym, że gościła też w innym projekcie Davida Diebolda: Diebold & Co.
Powyższy utwór wyprodukował Paul Parker, urodzony w San Francisco piosenkarz i tancerz znany z przeboju "Right On Target" i ze współpracy z Patrickiem Cowleyem i Ianem Anthonym Stephensem.
Autorami nagrania byli Jon Randall oraz przyjaciele Patricka Cowleya, tak zwanego guru stylu Hi-Nrg: Paul Parker i David Diebold (Diebold – wokalista i autor książki o gwiazdach Megatone Records "Tribal Rites: The San Francisco Dance Music Phenomenon" z 1988 roku).

« Ostatnia zmiana: 08-11-2015 20:11:28 wysłane przez Giovanna » Zapisane
Giovanna
Forumowicz
**

Pomocna dłoń: +10/-0
Offline Offline

Płeć: Kobieta
Debiut: 2008/12/09
Wiadomości: 333



WWW
« Odpowiedz #161 : 23-10-2015 19:10:37 »

Laura Ann Branigan to ur. 3 lipca 1957 roku w Brewster (zm. 26 sierpnia 2004) amerykańska aktorka, wokalistka, kompozytorka i producentka  o włosko-irlandzkich korzeniach. Śpiewanie rozpoczęła w chórkach Leonarda Cohena, z którym pod koniec lat 70 odbyła tourne po Europie. Wcześniej należała też do grupy Meadow. Pierwszym singlem, który wydała był dyskotekowy przebój „Gloria" z debiutanckiego albumu „Branigan” (1982), który szturmem zdobył  amerykańską listę Bilboard Hot 100 i pozostawał na niej przez 36 tygodni. W 1983 roku wokalistka wydała swój drugi album „Branigan 2”, który zawierał kolejne 2 multiplatynowe hity: „Solitare" oraz mega hit Michaela Boltona – „How Am I Supposed to Live Without You". Rok 1983 to także piosenka „Imagination" z soundtracku do filmu „Flashdance". W 1984 roku artystka wydała trzeci studyjny album – „Self Control", z którego tytułowa piosenka stała się hitem na całym świecie i jest grana w stacjach radiowych do dziś. Album zawierał również kolejny cover znanej włoskiej piosenki „Ti Amo" oraz hity dyskotekowe „The Lucky One". 1985 artystka wydała kolejny album – „Hold Me" z takimi hitami jak:
„Hold Me", „Spanish Eddie" czy „I Found Someone". W 1987 roku Laura wydała kolejny studyjny krążek – „Touch" będący jednym z jej najlepszych. W ciągu lat 80-ych pojawiły się również kolejne soundtracki do filmów „Ghostbusters", „Body Rock", „Coming To America", oraz „Salsa".  Jednym z największych przebojów Laury była piosenka „I Believe”, śpiewana w duecie z aktorem Davidem Hasselhoffem, która była elementem ścieżki dźwiękowej filmu telewizyjnego „Słoneczny patrol”. Wystąpiła między innymi w popularnym w USA serialu „Chips", a także w filmach: „Mugsy's Girls" oraz „Backstage". Kilka jej utworów zostało również wykorzystanych w ścieżce dźwiękowej serii gier komputerowych „Grand Theft Auto". Artystka zagrała także główną rolę w musicalu „Love Janis" poświęconemu pamięci zmarłej piosenkarki Janis Joplin. Laura Branigan zmarła 26 sierpnia 2004 z powodu tętniaka mózgu.

Źródła: filmweb.pl,wikipedia.pl


! No longer available

W sierpniu minęło 11 lat od śmierci Laury, postanowiłam wrzucić tu utwór „Satisfaction”, który jest chyba jednym z czterech jakie wydała w stylu Hi-NRG.
Singiel ten promował album „Self Control” z 1984 roku, a jego autorami byli Gerd Grabowski, znany jako G.G. Anderson oraz Bernd Dietrich i Engelbert Simons - twórcy i producenci grupy Silent Circle.

« Ostatnia zmiana: 08-11-2015 20:11:58 wysłane przez Giovanna » Zapisane
Mikiwiki
Forumowicz
**

Pomocna dłoń: +6/-1
Offline Offline

Debiut: 2009/10/20
Wiadomości: 302



« Odpowiedz #162 : 25-10-2015 20:10:07 »

[

« Ostatnia zmiana: 25-10-2015 20:10:11 wysłane przez Mikiwiki » Zapisane
Giovanna
Forumowicz
**

Pomocna dłoń: +10/-0
Offline Offline

Płeć: Kobieta
Debiut: 2008/12/09
Wiadomości: 333



WWW
« Odpowiedz #163 : 04-11-2015 20:11:42 »

Hazell Dean (właśc. Hazel Dean Poole) to ur. 27 października 1952 roku w Chelmsford wokalistka i przedstawicielka brytyjskiego Hi-NRG. Jej najbardziej znane hity to „Searchin' (I Gotta Find a Man)", „Whatever I Do (Wherever I Go)" i „Who's Leaving Who".
Karierę rozpoczęła w połowie lat 70tych występując w klubach. Dwukrotnie stawała do eliminacji Konkursu Eurowizji, lecz bezskutecznie.
Pierwszy sukces odniosła w 1984 r. wraz z singlem „Evergreen/Jealous Love", który uplasował się na 63 miejscu UK Singles Chart. Jednakże dwa miesiące później Hazell trafiła do Top 10 wraz z „Searchin' (I Gotta Find A Man)" zajmując 6 miejsce. Po sukcesie tego utworu Dean zadebiutowała w londyńskim gejowskim klubie Heaven, zdobywając zwolenników wśród społeczności homoseksualnej i ciesząc się ich wsparciem podczas całej swojej kariery. Występowała na imprezach Gay Pride w Wielkiej Brytanii i za granicą.
Nawiązując współpracę z producenckim trio Stock, Aitken & Waterman wydała „Whatever I Do (Wherever I Go)", który był ponownie napisanym utworem Michaela Prince'a „Dance Your Love Away". Nagranie odniosło największy jak do tej pory sukces, osiągając  4 miejsce na wymienionej wcześniej UK Singles Chart. Było też pierwszym takim sukcesem dla producenckiej trójki.
Dalsze single wokalistki - „Back In My Arms (Once Again)" oraz „No Fool (For Love)"nie cieszyły się już takim powodzeniem plasując się poza 40stką. Nagrania te wchodziły do albumu „Heart First” (1984), pierwszego albumu za który Stock, Aitken, Waterman byli w swojej karierze odpowiedzialni, a który nie sprzedawał się dobrze i nie odniósł sukcesu. Za niepowodzenie to odpowiadała według wokalistki słaba promocja albumu i niekorzystny czas wydania go.
Rok 1985 to dla Hazell podpisanie kontraktu z EMI Records i wydanie singla „They Say It's Gonna Rain", który okazał się numerem 1 w Południowej Afryce. Trzy lata później wokalistka znów odniosła sukces, tym razem z singlem „Who's Leaving Who”. Utwór ten pierwotnie wykonywała Anne Murray, lecz dla Hazell został przekształcony na styl Hi-NRG. Wersja Brytyjki zdobyła większe uznanie i stała się jej największym międzynarodowym sukcesem. Hazell trafiła do topowej 10tki w Wielkiej Brytanii, gościła też na listach przebojów w USA.
W latach 90tych Dean przeniosła się do Lisson Records, gdzie współpracowała z Philem Hardingiem i  Ianem Curnowem (duet stojący za hitami Mel & Kim, Bananaramy, Ricka Astleya, Depeche Mode, Erasure, Pet Shop Boys, Kylie Minogue i innych).
Po tym jak single „Love Pains” oraz „Better Off Without You” przeszły bez echa, wokalistka powróciła do współpracy z Ianem Levinem, angielskim DJem, producentem i autorem piosenek, który remiksował i produkował jej utwory w połowie lat 80tych.
W 1996 roku ukazał się album „The Winner Takes It All”, na który składały się covery piosenek Abby, a trzy lata później Hazell wydała cover „Livin’ On A Prayer” Bon Joviego.
W roku 2007 ponownie wróciła do nagrywania z Levinem. Powstał wtedy utwór „Trade Him For A Newer Model”, który pojawił się na kompilacyjnym albumie „Disco 2008”. W tym samym roku na YouTube ujrzał światło dzienne wideoklip do tego utworu.
Z okazji wznowienia przez Cherry Red Records  albumu „Heart First” na początku 2010 roku, opublikowano na iTunes wiele piosenek Hazell w wersjach do tej pory niedostępnych oraz nie wydanych wcześniej remixów.
Dwoma ostatnimi jak do tej pory albumami wokalistki są „In The Name Of...” z 2013 r. oraz „Nightlife” z 2015. Dean nadal występuje na żywo i okazyjnie nagrywa z różnymi producentami.


! No longer available

Searchin' (I Gotta Find a Man) (1983)
"Searchin'" stał się popularny szczególnie w klubach gejowskich. Napisał go Ian Anthony Stephens znany ze współpracy m.in. z Paulem Parkerem.



! No longer available

Whatever I Do (Wherever I Go) (1984)
Singiel produkcji Stock, Aitken & Waterman.
W oryginale wykonywał go Michael Prince (pod tytułem „Dance Your Love Away").



! No longer available

Who's Leaving Who (1988)
„Who's Leaving Who" napisali dla Anne Murray Jack White i Mark Spiro w 1986 r.
Dwa lata później swoją wersję w stylu Hi-NRG zaprezentowała Hazell.



! No longer available

Love Pains (1989)
 „Love Pains” to utwór  autorstwa Michaela Price’a, Dana Walsha i Steve’a Barriego. Jako pierwsza wykonywała Yvonne Elliman (1979). W 1989 scoverowały go Hazell Dean, Viola Wills, a także Liza Minelli.

« Ostatnia zmiana: 08-11-2015 20:11:00 wysłane przez Giovanna » Zapisane
Giovanna
Forumowicz
**

Pomocna dłoń: +10/-0
Offline Offline

Płeć: Kobieta
Debiut: 2008/12/09
Wiadomości: 333



WWW
« Odpowiedz #164 : 18-01-2016 20:01:09 »

Dead Or Alive to brytyjski zespół założony w 1980 roku w Liverpoolu przez Pete’a Burnsa, zachęconego przez lokalnych promotorów muzycznych do stworzenia grupy przyciągającej uwagę dzięki jemu „skandalicznemu” wyglądowi. Zespół powstał na bazie formacji działającej w latach siedemdziesiątych o nazwie Nightmares In Wax i był aktywny do 2011 roku. W skład grupy wchodzili wokalista Pete Burns, gitarzysta Wayne Hussey, basista Mike Percy, perkusista Steve Coy oraz Timothy Lever (instrumentyklawiszowe, saksofon, gitara). W pierwszej połowie lat 80-tych podczas nagrywania serii niezależnych singli zespół przeszedł wiele zmian w swoim składzie. Ekscentryczny i androgyniczny wygląd Burnsa zaczął przyciągać uwagę, porównywano go z wokalistą Culture Club - Boy’em George'm.
Pierwsze cztery single grupy „I'm Falling”, „Number Eleven”, „It's Been Hours Now” i „The Stranger” przeszły bez echa. Utwór „Misty Circles” (1983) trafił na czwarte miejsce listy najlepiej sprzedających się singli disco w USA. W 1984 roku ukazał się debiutancki album pt. „Sophisticated Boom Boom”.
Ich najbardziej znany przebój „You Spin Me Round (Like A Record)” wydany w 1984 roku narodził się ze współpracy z dobrze znanym fanom muzyki Hi-NRG producenckim trio Stock, Aitken & Waterman (SAW). „You Spin Me Round” sięgnęło pierwszego miejsca na brytyjskiej liście przebojów w 1985 roku i promowało płytę „Youthquake”, która zdobyła status złotej w Wielkiej Brytanii i USA. Utwór ponownie zagościł na brytyjskich listach w 2003 i 2006 roku dzięki reedycji singla i kontrowersyjnemu pojawieniu się wokalisty grupy w telewizyjnym reality show „Celebrity Big Brother”.
Kolejny hit grupy "Brand New Lover" pochodzący z trzeciego albumu „Mad, Bad and Dangerous To Know” znalazł się na miejscu pierwszym na Top 10 w USA, a kolejne dwie wydane płyty „Rip It Up” (1987) i „Nude” (1988) zyskały status złotych w Japonii.
Łącznie grupa uplasowała 7 singli na Top40 oraz 3 albumy na Top30 w Wielkiej Brytanii. Wydała 7 albumów studyjnych i 5 kompilacyjnych.


„Something In My House” to singiel promujący trzeci album grupy „Mad, Bad And Dangerous To Know” (1986). Autorstwo przypisuje się całej grupie, ale prawdopodobnie utwór ten skomponowali Mike Percy i Timothy Lever. Dwójka ta napisała najwięcej piosenek zespołu od roku 1984 aż do 1989.
Singla wyprodukowali Stock, Aitken & Waterman.

! No longer available

Zapisane
Giovanna
Forumowicz
**

Pomocna dłoń: +10/-0
Offline Offline

Płeć: Kobieta
Debiut: 2008/12/09
Wiadomości: 333



WWW
« Odpowiedz #165 : 29-01-2016 20:01:04 »

Kit Rolfe to angielska wokalistka, była liderka Belle And The Devotions - tercetu, który reprezentował Wielką Brytanię na Konkursie Eurowizji w 1984 roku z utworem „Love Games” (7 miejsce).
Kit rozpoczęła karierę studyjną prawdopodobnie w 1981 roku - już wtedy udzielała wokalu na albumie „Russian Roulette” projektu Zen. W tym samym roku usłyszeć ją możemy na albumie Video Kids - „Never Too Young To Dance!”. Rok później występowała już jako wokalistka grupy Vega. Zespół ten wydał jeden album „Nostradamus” (1983) i był promowany przez single „Nostradamus” oraz „Mother Egypt”.
Kit pierwszą styczność z Eurowizją miała już w 1983 roku, dając chórki w grupie Sweet Dreams. W tym samym roku współpracowała z Judy Cheeks, także udzielając chórków na albumie czarnoskórej wokalistki.
W latach 1983-84 Kit należała wraz z Laurą James i Lindą Sofield do tria Belle And The Devotions. Dziewczyny po wygraniu brytyjskich eliminacji do Konkursu Eurowizji zdobyły dużą popularność i uwagę mediów, jednak grupa rozpadła się niedługo po występie na Eurowizji. Samo wystąpienie na imprezie wzbudziło kontrowersje i zostało wygwizdane przez lożę prasową. Ich wykonanie miało ponoć przypominać hołd dla The Supremes, a dziewczynom towarzyszącym Kit zarzucano, że nie śpiewały na żywo. Na łamach The Sun pojawił się oszczerczy artykuł, jednak po przegranej sprawie sądowej dziennik musiał przeprosić.
Lata 90-te przyniosły Kit współpracę m.in. z Paulem Parkerem (album „Destiny”) i Brianem Conleyem (album „Sings”).
Kariera Kit przetrwała ponad 25 lat. Przez pięć lat występowała też na statku wycieczkowym Minerva, odwiedzając kilka kontynentów.
Zarówno na płaszczyźnie zawodowej jak i prywatnej wokalistka przyjaźni się z Hazell Dean (Hazell jest matką chrzestną córki Kit).

! No longer available

Kit Rolfe - One More Hurt (1986)
Jedyny singiel w stylu Hi-NRG jaki znalazłam w repertuarze wokalistki. Autorem nagrania jest brytyjski  producent, autor piosenek i właściciel Fantasia Records - Ian Anthony Stephens.



* kit_rolfe.JPG (146.78 KB, 1200x1600 - wyświetlony 502 razy.)
Zapisane
Giovanna
Forumowicz
**

Pomocna dłoń: +10/-0
Offline Offline

Płeć: Kobieta
Debiut: 2008/12/09
Wiadomości: 333



WWW
« Odpowiedz #166 : 03-02-2016 20:02:17 »

Seventh Avenue to grupa disco/Hi-NRG, uchodząca za jeden z pierwszych w historii boys bandów. Został założony w 1979 roku przez brytyjskiego producenta Iana Levine’a, który wraz z Fiachra Trenchem i Stevenem Wagnerem wyprodukował wszystkie ich utwory.
Ich pierwszy album „Midnight In Manhattan” opowiadający miłosną historię gejowską, został wydany w 1979 roku przez AVI Records, jedną z czołowych wytwórni amerykańskiego disco. Album był promowany przez popularnego maxi-singla „Miami Heatwave”.
Po upadku muzyki disco Levine nie zlikwidował grupy. W 1984 roku pracując dla Record Shack Records zmienił jej skład i wyprodukował singla „I Hear Thunder”, który stał się hitem na brytyjskiej scenie Hi-NRG. W 1986 „Love's Gone Mad” także wywołało spore poruszenie, niestety wytwórnia nie była w stanie wydać dużo kopii singla, tym samym uniemożliwiła grupie wejście na listy przebojów. Levine opuścił wytwórnię wściekły za zmarnowaną okazję. Po założeniu własnej - Nightmare Records, posypały się kolejne single Seventh Avenue. Skład grupy wahał się od trzech do czterech osób. W sumie przez projekt przewinęło się 23 "wokalistów", przez co grupę określa się bardziej jako studyjny, koncepcyjny projekt. Jednym z wykonawców grupy był Phil Creswick, należący później do zespołu Big Fun.
W 1988 pojawił się drugi album The Love I Lost, zawierający wszystkie wydane od 1986 roku single. W latach 90-tych pojawiły się też dwa kompilacyjne CD wydane przez Hot Productions.


Seventh Avenue - Armed Robbery (1987)

! No longer available



* 7thavenue.jpg (37.33 KB, 400x265 - wyświetlony 472 razy.)
Zapisane
Giovanna
Forumowicz
**

Pomocna dłoń: +10/-0
Offline Offline

Płeć: Kobieta
Debiut: 2008/12/09
Wiadomości: 333



WWW
« Odpowiedz #167 : 04-05-2017 21:05:42 »

! No longer available

https://www.youtube.com/watch?v=tEixtZU19fw

Klasyk Hi NRG - nominowany do Oscara „Maniac” autorstwa Michaela Sembello i Dennisa Matkosky. Piosenka pojawiła się w filmie „Flashdance” (1983). Inspiracją do napisania utworu był horror „Maniac” z 1980 r. Nagranie zdyskwalifikowano z Oscarów, ponieważ nie było napisane specjalnie na potrzeby filmu „Flashdance”.
Piosenka była numerem 1 na Billboard Hot 100 we wrześniu 1983.
 Uśmiech

« Ostatnia zmiana: 04-05-2017 21:05:01 wysłane przez Giovanna » Zapisane
Strony: 1 ... 7 8 [9]   Do góry
  Drukuj  
 
Skocz do:  
TOP80 na Facebooku
Witamy, Gość. Zaloguj się lub zarejestruj.

Zaloguj się podając nazwę użytkownika, hasło i długość sesji
Power Play Tygodnia
Proponuje: Dj Yaro
Wykonawca: Philip
Tytuł: Dream Of Me
Rok:1989