Zagadka.

Patrzalka !

są to urządzenia termowizyjne, do prowadzenia pomiarów termowizyjnych wykorzystują zjawisko promieniowania podczerwonego. Każde ciało o temperaturze powyżej -273 °C emituje energię w postaci promieniowania elektromagnetycznego. Wraz ze wzrostem temperatury, ilość emitowanej w ten sposób energii rośnie proporcjonalnie do 4. potęgi temperatury (prawo Stefana - Boltzmanna). Dzięki temu możliwy jest pomiar temperatury ciała poprzez pomiar emitowanej przez nie energii, szczególnie w zakresie promieniowania podczerwonego. W związku z tym, że promieniowanie podczerwone jest w większości zakresów znacznie tłumione w atmosferze Ziemi, producenci systemów termowizyjnych wybrali dwa przedziały, w których to tłumienie jest nieznaczne, (3-5 µm oraz 8-14 µm)
   Badania termowizyjne obejmują pomiar i zobrazowanie promieniowania podczerwonego pochodzącego z badanego obiektu. Kamera umożliwia cyfrową rejestrację rozkładu temperatur badanego obiektu. Tak powstała "mapa temperatur" jest następnie interpretowana graficznie - każdej temperaturze przypisywana jest inna barwa, dzięki czemu w wizjerze widziany jest termalny obraz obiektu.
   Ponieważ zapisywane dane w praktyce są mapą temperatur obiektu, ten sam obiekt, w zależności od przyjętej skali barw oraz jej relacji do skali temperatur, może wyglądać różnie. Ponadto, możliwa jest analiza termogramów, np. wykreślanie izoterm, określanie rozkładu temperatur wzdłuż dowolnego profilu, tworzenie histogramów, pobieranie danych z termogramu bezpośrednio do wykonywania obliczeń.

Odpowiedź jest banalnie prosta........ to jest OKNO!!  

Dołączam do Adama. Z definicji okna wynika bowiem, iż nie było ono stworzone do patrzenia przez ściany. A to ściągnięte z encyklopedii:
"Okno, otwór w ścianie wprowadzający światło i umożliwiający wietrzenie wnętrza. Najstarsze okna miały kształt niewielkiej szczeliny w murze. Okna potem stały się większe.

W starożytnym Rzymie, odkąd wprowadzono szklenie, okna były obudowane (węgary, parapet, nadproże). Wstawiona w otwór okienny nieruchoma rama drewniana lub metalowa nazywana jest ościeżnicą lub futryną, ruchome ramy wewnętrzne, które mogą być podzielone elementami pionowymi i poziomymi to skrzydła wypełnione taflami szklanymi, a dawniej błoną, alabastrem, pergaminem. W zależności od liczby skrzydeł odróżniamy okna jedno-, dwu- i trójskrzydłowe (czyli weneckie). W architekturze rzymskiej okna dopasowywano kształtem łukowym do formy sklepienia.

W architekturze romańskiej (romańska sztuka) stosowano tzw. przeźrocza, często osłaniane błonami, wykonane z pergaminu, woskowanego płótna lub rogu. W większych budowlach wprowadzono otwory okienne dzielone (maswerk).

W gotyku, dzięki szkieletowej konstrukcji monumentalnych budowli (monumentalizm), stało się możliwe znaczne zwiększenie powierzchni okien, których szczyty były sklepione ostrołukowo, a płaszczyzny wypełnione często kunsztownymi witrażami. W okresie tym w kościołach na skrajnych ścianach transeptu umieszczano okno różycowe, również wypełnione witrażami.

W czasach renesansu wprowadzono okna prostokątne, na zewnątrz bogato dekorowane gzymsami, pilastrami, balustradami, elementami rzeźbiarskimi. W baroku rytm i układ okien wpływał w dużym stopniu na kompozycję elewacji budowli.

XIX i XX w. przyniósł znaczne powiększenie powierzchni okna. Niekiedy pojawiają się całe ściany szklane spełniające rolę jednego wielkiego okna."

Zmijka napisał(a):
> Jak  nazywa sie urządzenie do przechodzenia przez ściany?? Drzwi. Tego juz mi chyba nikt nie skrytykuje.

No, powiem Ci Gosiu jedno -  Twoj profesor powinien sie uczyc od Ciebie!