Od czego się to u Was zaczęło? :-)

To było tak dawno...

Motyl, zawsze tak mało czasu, a by cos w tym rzeczywiście ciekawym temacie napisać trzeba troche przysiąść i cofnąć się na dłuższy czas w przeszłość.ja też tak trochę potruchtam tu tylko, nie pogrążając się tak zupełnie we wspomnieniach, bo uciekać muszę ...

u mnie wszystko co wiążę z muzyką zaczęło się od chwili, gdy dostałem tani magnetofon grundiga (PL) i zacząłem za jego pomoca nagrywać przez mikrofon (sic!) na kasetach z muzyką poważną (bo były najtańszym nośnikiem) muzykę z tv lub radia.
na początku na pewno było italo, a dokładniej italo boot mixy, które rejestrowałem metodą "mikrofonową" lub przez kabel "uziemniany" palcem (bo buczało, gdy go puszczałem), często przysypiając i wściekając się na wciągnięte kasety. nie pamietam nic wcześniej, ani długo później.
gdzieś tam potem wkradła się muzyka elektroniczna pod postacią "Oxygene" JM Jarre'a i od tej płyty ruszyłem ostro w takie klimaty, wspomagając się tym, co udało mi się "wyciagnąć" z audycji Kordowicza. pierwszą płytą, która mnie pokonała, był koncert z Polski Tangerine Dream.
często w niedzielę budziłem się z uchem przy radiu, a tam po o siódmej zaczynało się ciężkie, metalowe granie. dwie płyty pamiętam dobrze z tamtego okresu - "Ancient Dreams" Candlemass i "Keeper of the 7 keys" Helloweenów. pierwsza określiła na długo nowy kierunek poszukiwań muzycznych (piekielnie woooolne, ciężkie riffy i głos Mesiaha, taki niby operowy). kumpel dorzucił do tego Kinga Diamonda.
tu był łatwy skok do electro-body-music, jak to wtedy dumnie nazywałem, pod sztandarem Front 242 z płytą "Front by Front" i równolegle Kraftwerk z "Electric Music". mniej więcej w tym samym czasie poznany świeżo kumpel opowiedział mi o Beksińskim, a do rąk włożył płytę Talk Talk "It's My Life". tak zaczęło się grzebanie w ciemnej stronie muzyki, którą określiły - a jak ! - SOM i DCD. i tak było bardzo długo, ale  powoli zaczęła przemiawiać do mnie nowoczesna elektronika, głównie za sprawą czasopisma Plastik i dołączanych do niego krążków. usłyszałem Air "Moon Safari" i widziałem co można jeszcze pokochać w muzyce.
potem kupiłem sobie Pozytywne Wibracje i skręciłem na tę drogę, słuchając albo acid-jazzowych, funkujących kliamtów, opisanych najlepiej przez Jamiroquai i "Return of the Space Cowboy". mniej więcej wtedy też porwał mnie wychodzący w polsce z cienia hip-hop. głównie słuchałem jednak coraz większą ilość muzyki chillotowej, przechodząc ku gitarowym ciepłym przytulańcom w stylu Kings Of Convienence. od kliku miesięcy w żyłach krąży mi funk, przy czym większość muzyki jaką słyszę pochodzi z internetowych stacji radiowych. do domu zostawiam sobie pełne poznawanie konkretnych grup, ściagając z inetu ich całe dyskografie i odsłuchując po kolei każdą płytę (np. w tej chwili sączy się z głośników 2 płyta a-ha, a wczoraj skończyłem level 42).
w tym wszystkim powyżej ważne jest jedno - każdy dochodzący gatunek muzyczny nie usuwał w bok poprzedniego, lecz był wlewany do tego gigantycznego już dzisiaj kotła. jego zawartość określa smak mojego życia, bo bez muzyki naprawdę niewiele ono byłoby warte...

ps. trochę to podobne do Twoich odkryć też miałem skoki w punk (Dead Kennedys), "artystyczny" rock (tu zarówno i Pink Floyd, jak i Marillion), zagubiłem się w DM i muzyce techno. wraz z pojawieniem się moim życiu internetu przestałem się opierać jakiemukolwiek gatunkowi i musiałem spróbować wszystkiego co znalazłem...

ps2. jedno mnie zdumiewa, gdy dzisiaj podglądałem żonę oglądającą  Sopot w tv - nigdy nie "wzięła" mnie _tak naprawdę_ polska muzyka, nigdy i po żadną postacią...

rocco napisał:
> Och chyba Gjon za mocno skreciles z drogi pieciolinowej jak w Polskiej muzyce nic nie ma dla ciebie ciekawego
ano kiepsko jest w zasadzie nie kojarzę teraz nic, co porwałoby mnie w popie, uciekam jak od ognia od tej muzyki zaangażowanej, artystycznej, hip-hop się zalał własnymi fekaliami, poważnej raczej nie słucham, rock polski jest cholernie wtórny, no a mocne, gitarowe granie mnie nie bawi obecnie. to nie jest tak, że uważam wszystko co polskie za szajs, ale po prostu gdy mam wybrać coś zza granicy i nasze w podobnym klimacie, to sięgam po tamto. owszem, czasem coś wyskoczy i złapie mnie za jaja, jak kilka lat temu kobong, albo trochę bliżej w czasie cool kids of death - to rock. był "płomień z nieba" bajmu,  "polepione dźwieki" fisza, "nomadeus" aya rl i trochę elektronicznego rocka. na pewno zapomniałem o wielu malutkich zachwytach (ot, chociażby wspomniany niedawno w jakimś wątku Andrzej Zaucha i jego "Byłas serca biciem", głos Ewy Bem, "zaopiekuj sie mną" Rezerwatu itd), ale nigdy nie porywała mnie republika, lady pank, oddział zamknięty czy budka suflera - nie wychowałem się na takiej muzie, nikt tego nie słuchał w moim otoczeniu... stąd moje wczoraj zapatrzenie na achy i echy żony, gdy w sopocie wypadały na scenę te kapele i grały hiciory sprzed lat.