wywiad z ALEXIA

jako uzupelnienie poprzedniego wywiadu zamieszczam tresc rozmowy
Troy Matthwsa z ALEXIA, w ktorej poruszono temat zwiazany z SAVAGE, tak wiec mozna traktowac go jako uzupelnienie kwestii relacji pomiedzy Roberto i Alexia.

Wywiad Troy Matthews'a z ALEXIA (luty 1999)
---------------------------------------------

TONY: Witamy ponownie w Kanadzie! Ile to juz razy bylas u nas?

ALEXIA: Trzy, ten jest czwarty.

T: Jak reaguja kanadyjczycy na twoje wystepy, porownujac to z reszta swiata?

A: Mysle, ze reakcje sa dobre. Byc moze dlatego, ze mieszka tu wielu wlochow, chociaz wlasciwie
zawsze spotykalam sie z pozytywnymi reakcjami w calej Kanadzie.Trudno mi powiedziec, czy reakcje
roznia sie od tych gdzie indziej, bo majac dobra, znana piosenke i wiedzac, ze sie jest
popularnym, nietrudno uzyskac dobre samopoczucie przed publicznoscia. Ja mialam zawsze mila
publicznosc w Kanadzie. Byc moze dlatego, ze chciala sie dobrze bawic na koncercie. Ale najlepiej
jest w Hiszpanii, tam publicznosc doslownie szaleje !

T: Jak wiesz, twoja muzyka od czasow "Me & You" byla zawsze popularna i dolacza do sukcesow
piosenek z czasow Ice MC. Co sadzisz o tym sukcesie w ostatnich 5-ciu latach ?

A: Kiedy zaczelam z ICE MC, wiedzialam, ze chcialabym zaczac kiedys jako solo wykonawczyni. I ze
bede musiala na to mocno zapracowac. Wiedzialam, ze mam dobry glos i dobrego producenta przy sobie
(Robyx - aka Roberto Zanetti z DWA Records / Wlochy). Po ukazaniu sie "Me & You" i "Summer is
crazy" obawialam sie, ze nie potrafie juz nic nikomu przekazac. Na okreslenie tego mianem kariery
to bylo za malo. Zwlaszcza, ze we wloszech piosenka "Me & You" przeszla prawie bez echa i byla
tylko ktoryms tam numerem na liscie. Aby uniknac ryzyka niepowodzenia na szerszym, europejskim
rynku, zmienilismy brzmienie utworu, bo oryginalna wersja piosenki utrzymana byla w klimacie R & B.
Wtedy otrzymalam propozycje podpisania umowy z Sony! Wydaje mi sie, ze moja kariera naprawde
rozpoczela sie z chwila, gdy zaczelam wspolprace z Sony. Dzis jestem tutaj i mysle, ze musze nadal
duzo pracowac. Wydaje mi sie, ze tylko wtedy cos osiagne, co bedzie dluzej trwalo, czyz nie ?
Jestem szczesliwa, bo kocham moja prace i stala sie ona czescia mego zycia.

T: Jak rozpoczela sie twoja przygoda z piosenka?

A: Po skonczeniu szkoly, gdy mialam 19 lat, szukalam zespolu w ktorym moglabym spiewac. Udalo mi sie
i zaczelam wystepowac po raz pierwszy za pieniadze. Ale niedlugo potem opuscilam ich, bo chcialam
spiewac muzyke, ktora mi sie podoba. Zalozylam wlasna grupe i tworzylam wlasnie to, co lubilam.
Poczatkowo wykonywalismy klasyczna muzyke wloska, potem jednak powiedzialam: dosc !
Chcialam robic muzyke, ktora lubie, muzyke taneczna.

T: Jak trafilas na Roberto Zanettiego ?

A: Roberto byl w stosunku do mojego dawnego zespolu "konkurencyjnym" zespolem SAVAGE w roku 1987.
Zanetti byl juz wtedy bardzo slawny. Byl pianista i wokalista i zaczynal wlasnie swoja kariere jako
producent. Spotkalam sie z nim, gdy szukal wlasnie wokalistki. Perkusista z mojego zespolu byl
bliskim znajomym Roberto i on wlasnie zaproponowal mnie Zanettiemu. Roberto odwiedzil nasz zespol
i poprosil mnie o moj numer telefonu. W nastepny poniedzialek zjawilam sie w jego studio nagran
i Roberto poprosil mnie, bym zaspiewala cokolwiek. Potem powiedzial: "Okay, mysle, ze mozemy zaczac
wspolprace". Potem wszystko potoczylo sie swoim rytmem. Roberto jest bardzo niesmialy i ja tez zreszta.
Chyba dlatego sie dobrze rozumielismy.

(...)

T: Co z dynamika, kiedy dwoje takich jak wy pracuje wspolnie?

A: Mysle, ze to dosc dziwne, bo oboje jestesmy dosc malomowni. Porozumiewalismy sie wlasciwie tylko
gestami i wyrazami naszych twarzy. Kiedy sie usmiechasz albo zaczynasz tanczyc, wtedy zaczyna sie wokol
ciebie cos magicznego. Czasami nie zaczynalo sie jednak nic i wtedy zastanawialismy sie oboje, czy cos
jest nie tak? A czasem po prostu jedno z nas bylo zmeczone, wtedy robilismy sobie wolne na reszte dnia
albo nawet i dluzej.

T: Jak wyglada praca nad twoimi utworami ? zauwazylem, ze autorami wielu z nich jestescie oboje.

A: Roberto pisze muzyke, zaczyna nucic melodie, wtedy ja probuje to jakos ubrac w slowa. Wtedy rozmawiamy
o tym, co mozna i trzeba by przerobic, zmienic. Potem zaczynam pracowac nad konkretnym tekstem.
Nie jest to latwe, bo nie jest to moj jezyk ojczysty, ale lubie to !

(...)